គ្រាប់បែកចង្កោម (cluster munitions) ជាអាវុធដែលបញ្ចេញគ្រាប់រំសេវរងជាច្រើន។ គណៈកម្មាធិការអន្តរជាតិនៃកាកបាទក្រហម (ICRC) កត់សម្គាល់ថា ការប្រើប្រាស់អាវុធប្រភេទនេះមានតាំងពីឆ្នាំ១៩៤៥។
អាវុធប្រភេទនេះត្រូវបានរចនាឡើងឱ្យបញ្ចេញគ្រាប់រំសេវរងជាច្រើន ដែលអាចធ្លាក់រាយប៉ាយលើតំបន់ធំមួយ។
ចំនួនគ្រាប់រំសេវរង និងទំហំតំបន់ដែលគ្រាប់រាយប៉ាយខុសគ្នាទៅតាមប្រភេទអាវុធ និងលក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់។ គ្រាប់រំសេវរងមួយចំនួនអាចមិនផ្ទុះភ្លាមៗ ហើយបន្តបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជនស៊ីវិលក្រោយការប្រយុទ្ធ។
អនុសញ្ញាស្តីពីគ្រាប់បែកចង្កោម (CCM) ត្រូវបានអនុម័តនៅទីក្រុងឌុយប្លាំង នៅថ្ងៃទី៣០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៨ បើកឱ្យចុះហត្ថលេខានៅទីក្រុងអូស្លូ នៅថ្ងៃទី៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០០៨ និងចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១០។ អនុសញ្ញានេះហាមឃាត់រដ្ឋភាគីមិនឱ្យប្រើប្រាស់ អភិវឌ្ឍ ផលិត ស្តុកទុក ឬផ្ទេរគ្រាប់បែកចង្កោម។
កំណត់ត្រា និងសេចក្តីរាយការណ៍អំពីការប្រើប្រាស់គ្រាប់បែកចង្កោមនៅតំបន់ព្រំដែនកម្ពុជា–ថៃ
១. ករណីឆ្នាំ២០១១ នៅតំបន់ជុំវិញប្រាសាទព្រះវិហារ
• ក្នុងជម្លោះព្រំដែនខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១១ នៅជុំវិញប្រាសាទព្រះវិហារ សម្ព័ន្ធប្រឆាំងគ្រាប់បែកចង្កោម (CMC) បានកត់ត្រាការប្រើគ្រាប់រំសេវ DPICM របស់កងកម្លាំងថៃ ដោយចាត់ទុកគ្រាប់រំសេវប្រភេទនេះថាជាគ្រាប់បែកចង្កោម។ នៅខែមេសា ឆ្នាំ២០១១ ក្រសួងការបរទេសថៃបានបញ្ជាក់ថា កងកម្លាំងរបស់ខ្លួនបានប្រើគ្រាប់រំសេវ DPICM ដោយអះអាងថាដើម្បីការពារខ្លួន ប៉ុន្តែបានជំទាស់នឹងការចាត់ថ្នាក់អាវុធនេះថាជាគ្រាប់បែកចង្កោម។
២. សេចក្តីរាយការណ៍របស់កម្ពុជាអំពីករណីថ្ងៃទី២៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥
• ក្នុងអំឡុងការប្រយុទ្ធតាមព្រំដែនខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ អាជ្ញាធរមីនកម្ពុជា (CMAA) និងអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការពារជាតិកម្ពុជា បានរាយការណ៍នៅថ្ងៃទី២៥ ខែកក្កដា ថាកងកម្លាំងថៃបានប្រើគ្រាប់បែកចង្កោមនៅពីរទីតាំងក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។ តាមសេចក្តីរាយការណ៍របស់ភាគីកម្ពុជា៖
o ករណីទីមួយនៅតំបន់ភ្នំខ្មោច តាមព្រំដែនក្នុងខេត្តព្រះវិហារ នៅម៉ោងប្រហែល ៥:២៥ ព្រឹក។
o ករណីទីពីរនៅភូមិតេជោធម្មជាតិ ស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ នៅម៉ោងប្រហែល ៦:៥០ ព្រឹក។ នៅថ្ងៃដដែល តំណាងថៃបានថ្លែងនៅក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិថា ការប្រើគ្រាប់បែកចង្កោមមានគោលដៅតែទៅលើទីតាំងយោធាប៉ុណ្ណោះ។
ស្ថានីយទូរទស្សន៍ខេត្តព្រះសីហនុ ដោយ៖ ចិន្តា ទីទិ
