ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវនៅ Mass General Brigham ក្នុងទីក្រុងបូស្តុន សហរដ្ឋអាមេរិក បានបង្កើតគំរូបញ្ញាសិប្បនិម្មិត FAHR-Face ដើម្បីសិក្សាព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងសុខភាពតាមរយៈរូបថតផ្ទៃមុខ។ ពីគំរូមូលដ្ឋាននេះ ពួកគេបានអភិវឌ្ឍ FAHR-FaceAge សម្រាប់ប៉ាន់ប្រមាណអាយុជីវសាស្ត្រ និង FAHR-FaceSurvival សម្រាប់វាយតម្លៃហានិភ័យមរណភាពរបស់អ្នកជំងឺមហារីក។
គំរូមូលដ្ឋាននេះត្រូវបានបណ្ដុះបណ្ដាលលើរូបភាពផ្ទៃមុខជាង៤០លានសន្លឹក ដែលគ្របដណ្ដប់លើមនុស្សមានអាយុ និងប្រវត្តិជាតិសាសន៍ផ្សេងៗគ្នា។
យោងតាមរបាយការណ៍ ការសិក្សានេះត្រូវបានចុះផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្ដី The Lancet Digital Health នៅថ្ងៃទី១៩ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦។ ក្នុងក្រុមអ្នកជំងឺមហារីក១២២នាក់ ដែលគំរូបានចាត់ថាមានហានិភ័យមរណភាពខ្ពស់ មាន៥២,៥ភាគរយបានបាត់បង់ជីវិតក្នុងរយៈពេល៩០ថ្ងៃបន្ទាប់ពីការវាយតម្លៃ។ ភាគរយនេះជាលទ្ធផលដែលបានសង្កេតឃើញក្នុងក្រុមអ្នកជំងឺនោះ។
របាយការណ៍ក៏បានឱ្យដឹងថា ក្នុងចំណោមអ្នកជំងឺ១០៦០នាក់ ដែលអាយុជីវសាស្ត្រប៉ាន់ប្រមាណដោយ FAHR-FaceAge ចាស់ជាងអាយុពិតលើសពី២០ឆ្នាំ មាន២១ភាគរយបានបាត់បង់ជីវិតក្នុងរយៈពេល៩០ថ្ងៃ។ ក្នុងចំណោមអ្នកជំងឺ៤១៩៥នាក់ ដែលអាយុជីវសាស្ត្រប៉ាន់ប្រមាណក្មេងជាងអាយុពិតយ៉ាងហោចណាស់១០ឆ្នាំ មានប្រមាណ៦ភាគរយបានបាត់បង់ជីវិតក្នុងរយៈពេលដូចគ្នា។ លទ្ធផលទាំងនេះបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងស្ថិតិក្នុងក្រុមអ្នកចូលរួមការសិក្សា។ អ្នកស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ថា ឧបករណ៍ទាំងនេះមានគោលបំណងជួយដល់ការវាយតម្លៃគ្លីនិក មិនមែនជំនួសការវិនិច្ឆ័យរបស់វេជ្ជបណ្ឌិតទេ។ អត្ថបទ៖ រិទ្ធី
