ទូរទស្សន៍ខេត្តព្រះសីហនុ · គេហទំព័រផ្លូវការ

ហ៊ុន ម៉ាណែត ចុះសួរសុខទុក្ខជនរងគ្រោះទឹកជំនន់៖ ៤៤,៨០០គ្រួសាររងគ្រោះទូទាំងប្រទេស និងជាង១,២០០គ្រួសារជម្លៀសនៅប៉ោយប៉ែត

បកប្រែដោយ AIអានអត្ថបទដើម

នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត សួរសុខទុក្ខជនរងគ្រោះ ថ្ងៃទី២៨ ខែកញ្ញា។ ទូទាំងប្រទេសមានប្រមាណ៤៤,៨០០គ្រួសាររងគ្រោះ និង៣,៦០០គ្រួសារជម្លៀស។ នៅប៉ោយប៉ែត ជាង១,២០០គ្រួសារត្រូវបានជម្លៀស។

ថ្មីៗនេះ តំបន់ជាច្រើននៅកម្ពុជាបានរងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង និងទឹកជំនន់ភ្លាមៗ។ នៅថ្ងៃទី២៨ ខែកញ្ញា នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត បានចុះផ្ទាល់ទៅតំបន់រងគ្រោះក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ដើម្បីពិនិត្យស្ថានភាពទឹកជំនន់ និងជួបប្រជាពលរដ្ឋដែលត្រូវបានជម្លៀស។ លោកបានស្វែងយល់ពីជីវភាព និងតម្រូវការសង្គ្រោះរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងជំរុញវិធានការផ្តល់ជំនួយនៅនឹងកន្លែង។

គ្រោះទឹកជំនន់នេះពាក់ព័ន្ធនឹងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងដែលបង្កដោយព្យុះទីហ្វុង Surigae និងទឹកហូរមកពីតំបន់ខាងលើ។ គិតត្រឹមថ្ងៃទី២៨ ខែកញ្ញា ខេត្ត១០ និងក្រុង-ស្រុក៣៩នៅទូទាំងប្រទេសបានរងផលប៉ះពាល់។ គ្រួសារប្រមាណ៤៤,៨០០បានរងគ្រោះ ក្នុងនោះប្រមាណ៣,៦០០គ្រួសារត្រូវបានជម្លៀសទៅទីសុវត្ថិភាព។

ក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យដែលរងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរ តំបន់ជាច្រើនមានទឹកដក់ និងទឹកជំនន់កើនឡើង។ ក្រុងប៉ោយប៉ែតរងផលប៉ះពាល់គួរឱ្យកត់សម្គាល់។ គិតត្រឹមរសៀលថ្ងៃទី២៨ ខែកញ្ញា គ្រួសារជាង១,២០០ត្រូវបានជម្លៀសទៅទីតាំងស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្នចំនួន៩ ខណៈប្រជាពលរដ្ឋខ្លះបានទៅស្នាក់នៅជាមួយសាច់ញាតិ ឬមិត្តភក្តិដើម្បីគេចពីគ្រោះថ្នាក់។

កម្លាំងសង្គ្រោះក្នុងមូលដ្ឋានកំពុងបន្តសកម្មភាព។ អង្គភាពរដ្ឋ ប៉ូលិស កងទ័ព និងអ្នកស្ម័គ្រចិត្តបានប្រើទូកសង្គ្រោះ និងទូកបំប៉ោងខ្យល់ដើម្បីជម្លៀសប្រជាពលរដ្ឋ ព្រមទាំងផ្តល់ស្បៀង សម្ភារៈពេទ្យ និងជម្រកបណ្តោះអាសន្ន។ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានបានណែនាំឱ្យក្រុង-ស្រុកបន្តតាមដានកម្រិតទឹក និងរៀបចំជម្លៀសប្រជាពលរដ្ឋភ្លាមៗ ប្រសិនបើទឹកជំនន់បន្តកើនឡើង។

បន្ទាប់មក លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត បានទៅពិនិត្យស្ថានភាពនៅខេត្តបាត់ដំបង និងតំបន់រងគ្រោះផ្សេងទៀត។ លោកបានណែនាំឱ្យអាជ្ញាធរគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត និងស្ថាប័នជាតិគ្រប់គ្រងគ្រោះមហន្តរាយ ពង្រឹងការសម្របសម្រួល ដោយផ្តល់អាទិភាពខ្ពស់បំផុតដល់ការជម្លៀស និងសុវត្ថិភាពអាយុជីវិត ដើម្បីកុំឱ្យប្រជាពលរដ្ឋជាប់គាំងដោយទឹកជំនន់។

បច្ចុប្បន្ន កម្រិតទឹកនៅតំបន់ខ្លះនៃកម្ពុជានៅតែប្រែប្រួល ហើយការសង្គ្រោះ និងការរៀបចំទីស្នាក់នៅកំពុងបន្ត។ សម្រាប់គ្រួសាររងគ្រោះជាច្រើន បញ្ហាចាំបាច់បំផុតគឺការជម្លៀសដោយសុវត្ថិភាព អាហារ កន្លែងស្នាក់នៅ និងការខូចខាតដីកសិកម្មនិងផ្ទះសម្បែង។ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបន្តរៀបចំការសង្គ្រោះ និងធានាការផ្គត់ផ្គង់សម្ភារៈចាំបាច់សម្រាប់ជីវភាព ស្របតាមការប្រែប្រួលនៃកម្រិតទឹក។